زیست نیوز- از منابع آب زیر زمینی برای مقاصد مختلفی بهره برداری می شود. اما استخراج آن در مقیاس های وسیع، به منظور آبیاری زمین های کشاورزی، تامین آب شرب و یا استفاده در صنایع می تواند به افزایش سالانه سطح آب دریاها نیز منجر شود. بر اساس بررسی های صورت گرفته، سهم این عامل در بیشتر شدن آب دریاها بسیار چشمگیر است.

به اعتقاد متخصصان آب شناسی "دانشگاه اوترخت" و موسسه تحقیقاتی "دلتارس" که نتایج مطالعات خود را طی مقاله ای در نشریه "جئوفیزیکال ریسرچ لترز" منتشر کرده اند، بخش قابل توجهی از آب های زیرزمینی استخراج شده، طی "چرخه آب" در نهایت به دریا باز می گردند. همچنین، استخراج وسیع آب های زیرزمینی در مناطقی که نزدیک دریا هستند، می تواند موجب جایگزینی آب دریا با سفره های آب زیرزمینی شود.

در حال حاضر، سطح آب دریاها در سراسر جهان روندی افزایشی را دنبال می کند. این در شرایطی است که روند فعلی تحت تاثیر عوامل انسانی مانند افزایش جمعیت در مناطق ساحلی و جزیره ها، و عوامل طبیعی مانند اکوسیستم های دریایی قرار دارد. افزایش سطح آب دریاهای جهان در بازه زمانی 1950 تا 2009 با میانگین نرخ سالانه 1.7 ± 0.3 میلیمتر رخ داده است. این رقم بر اساس اندازه گیری های ماهواره ای طی بازه زمانی 1993 تا 2009، در حدود 3.3 ± 0.4 میلیمتر بوده است.

بر اساس بررسی های صورت گرفته، دو مدل اصلی برای افزایش سطح آب دریاها شناسایی شده است. با گرم تر شدن آب اقیانوس ها، حجم آنها افزایش پیدا می کند که "انبساط حرارتی" نامیده می شود. مدل دوم نیز به میزان افزایش ذوب یخ ها بر روی خشکی بستگی دارد، زیرا یخچال های طبیعی و کوه های یخ اصلی ترین منبع ذخیره آب بر روی خشکی را تشکیل می دهند. اما با توجه به مطالعه اخیر، موزد سومی نیز می تواند در این مساله دخیل باشد؛ استخراج آب های زیرزمینی.

استخراج آب های زیرزمینی در مناطق خشک تر جهان - مکان هایی که با کمبود آب های سطحی و روان مواجه هستند - شایع تر است. همانگونه که اشاره شد، از این منابع برای تامین آب شرب یا مقاصد صنعتی و کشاورزی استفاده می شود. اما استخراج بی رویه آنها نه تنها در قالب افزایش سطح آب دریاها، بلکه در اشکال دیگر نیز می تواند پیامدهای مخربی را موجب شود.

بر همین اساس، سطح سفره های آب زیرزمینی در بلند مدت به حدی می تواند کاهش یابد که دیگر میزان بارش قادر به جایگزینی آن نباشد. در نتیجه، رودخانه ها و تالاب ها خشک خواهند شد و پمپاژ این آب ها به سطح زمین امری غیرممکن می شود. این مساله در نهایت به فجایع زیست محیطی و قحطی منجر خواهد شد.

از این رو، با علم به اینکه بخش اعظم آب های استخراج شده در نهایت به دریا باز می گردند، دانشمندان توجه به این شرایط را بسیار ضروری عنوان کرده اند. بر اساس برآوردهای صورت گرفته، استخراج آب های زیرزمینی سالانه 0.8 میلیمتر به سطح آب دریاها می افزاید. سهم این رقم در افزایش کلی سطح آب دریاها که توسط مرکز "IPCC" برابر با 3.1 میلیمتر عنوان شده، بسیار چشمگیر و قابل توجه است.

محققان، مجموعه ای از اطلاعات و داده ها را مورد بررسی قرار داده تا مناطقی که استخراج آب های زیرزمینی در نهایت به افت شدید سطح آن منجر می شود را شناسایی کنند. بررسی این اطلاعات با میزان تقاضای موجود برای آب - بر اساس تراکم جمعیت و مناطق تحت آبیاری - محققان را قادر ساخت تا نقشه استخراج آب های زیرزمینی را تهیه کنند. با کم کردن ارقام این نقشه از ارقام نقشه تامین آب سفره های زیرزمینی، محققان قادر به تهیه نقشه افت آب های زیرزمینی جهان نیز شدند.

این مطالعه نشان داده است که افت سطح آب سفره های زیرزمینی در هند، پاکستان، آمریکا و چین بسیار جدی و خطرآفرین است. این مناطق فاقد سطوح پایدار تولید مواد غذایی و مصرف آب بوده و از این رو، پیش بینی می شود در بلند مدت با چالش های جدی مواجه شوند.